…Και όμως στο δήμο Βέλου- Βόχας συμβαίνει το εξής περίεργο! Πιο πολύ συζητιέται το όνομα του Α. Παπακυριάκου παρά της δημοτικής αρχής του Θ. Μανάβη!
Ακόμα και η δημοτική αρχή του Μανάβη ασχολείται ακόμα με την προηγούμενη δημοτική αρχή του Παπακυριάκου αντι να κοιτάξει να υλοποιήσει αυτά που υποσχέθηκε και ΔΕΝ κάνει!!!
Οι δημότες στο δήμο Βέλου- Βόχας είχαν «γεμίσει» προεκλογικά με υποσχέσεις από τη δημοτική αρχή του Μανάβη και τον ίδιο τον δήμαρχο! Υποσχέθηκαν πολλά που εδώ και 2,5 χρόνια δεν έχουν κάνει σχεδόν τίποτα! Εδώ δεν τα καταφέρνουν ούτε στα απλά θέματα που αφορούν την καθημερινότητα του πολίτη (σκουπίδια, κατάσταση δρόμων …κτλ)
Σε ανάρτηση από τον π. δήμαρχο Βέλου-Βόχας Α. Παπακυριάκο αναφέρεται:
“Χαλαρώστε παιδιά….
Καλωσορίζουμε το καλοκαίρι, οπότε τα πουλόβερ έχουν βγει.
Ή μήπως όχι για όλους; Γιατί κάποιοι φαίνεται πως εξακολουθούν να κρυώνουν.
Όχι από τον καιρό, αλλά από όσα ακούγονται, γράφονται και κυκλοφορούν το τελευταίο διάστημα στους πολιτικούς διαδρόμους και στα γνωστά πηγαδάκια.
Όσοι ασχολούνται πραγματικά με τα κοινά, με οποιονδήποτε τρόπο και από οποιαδήποτε θέση, γνωρίζουν καλά πως η αντιπολίτευση δεν γίνεται ούτε με αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ούτε με βαρύγδουπες δηλώσεις στα τοπικά μέσα ενημέρωσης, ηλεκτρονικά και έντυπα.
Η πολιτική απαιτεί παρουσία, καθαρό λόγο, σχέδιο, συνέπεια και -πάνω απ’ όλα- πολιτικό θάρρος.
«Κοινωνικό άνοιγμα, ανανέωση και πραγματική προοπτική δεν μπορούν να υπάρξουν με τη συνύπαρξη των ίδιων χθεσινών προσώπων και των ίδιων νοοτροπιών. Ο τόπος πρέπει επιτέλους να πάει μπροστά», αναφέρεται χαρακτηριστικά.
Ωραία ακούγονται όλα αυτά.
Το ερώτημα όμως παραμένει απλό και αμείλικτο.
Ποιο, ακριβώς, είναι το καινούριο;
Πού βρίσκεται η νέα πρόταση;
Ποιο είναι το διαφορετικό πολιτικό αφήγημα, που θα πείσει την κοινωνία ότι πράγματι υπάρχει κάτι φρέσκο και ουσιαστικό να ειπωθεί;
Γιατί, μέχρι στιγμής, περισσότερο παρακολουθούμε έναν αγώνα διαδοχής παρά μια σοβαρή προσπάθεια ανανέωσης. Περισσότερο ακούγονται “δελφίνοι”, καφέδες, διαρροές και παρασκηνιακές συζητήσεις, παρά ολοκληρωμένες θέσεις και ξεκάθαρες πολιτικές πρωτοβουλίες. Και αυτό ο κόσμος το αντιλαμβάνεται.
Περίεργο πάντως… Για κάποιον που, σύμφωνα με ορισμένους, «τελείωσε πολιτικά», ολόκληρο το πολιτικό σκηνικό εξακολουθεί να περιστρέφεται διαρκώς γύρω από το όνομά του. Άλλοι τον επικαλούνται, άλλοι τον πολεμούν, άλλοι προσπαθούν να αποδείξουν ότι τον ξεπέρασαν, αλλά τελικά όλοι συνεχίζουν να τον έχουν στο επίκεντρο της συζήτησης. Κι αυτό, από μόνο του, λέει πολλά.
Η πολιτική, όμως, δεν αλλάζει ούτε με ψιθύρους ούτε με πολιτικά μνημόσυνα από ανθρώπους που μέχρι χθες χειροκροτούσαν στις πρώτες σειρές. Δεν αλλάζει με υπόγειες διαρροές, ούτε με μισόλογα, που αφήνονται να αιωρούνται για να δοκιμαστούν αντιδράσεις. Αν κάποιοι πιστεύουν πραγματικά ότι εκπροσωπούν το νέο, αν θεωρούν ότι διαθέτουν τη δυναμική, την αποδοχή και τα κότσια, τότε ας βγουν μπροστά καθαρά, δημόσια και χωρίς περιστροφές.
Γιατί, μέχρι σήμερα, η εικόνα που διαμορφώνεται δεν θυμίζει πολιτική αναγέννηση. Θυμίζει περισσότερο αγωνία διαδοχής, με έντονη μυρωδιά ναφθαλίνης, παλιές συνταγές σε καινούρια περιτυλίγματα και χρωματιστά γυαλάκια ντεκόρ που προσπαθούν να παρουσιαστούν ως “αλλαγή εποχής”.
Ο τόπος, όμως, δεν έχει ανάγκη από σκηνοθετημένες μεταβάσεις ούτε από εσωκομματικές ισορροπίες βαφτισμένες ως ανανέωση. Έχει ανάγκη από ανθρώπους που να μπορούν να εμπνεύσουν, να συγκρουστούν όταν χρειάζεται, να παρουσιάσουν συγκεκριμένες λύσεις και να πείσουν ότι μπορούν να διοικήσουν με σοβαρότητα και προοπτική.
Και αυτό, όσο κι αν κάποιοι προσπαθούν να το επικοινωνήσουν διαφορετικά, δεν χτίζεται ούτε με επικοινωνιακά τεχνάσματα ούτε με πολιτική φλυαρία. Χτίζεται στην κοινωνία. Εκεί όπου, στο τέλος της ημέρας, κρίνονται όλοι.
Υ.Σ
Το να συζητιέται περισσότερο η αντιπολίτευση από μια φυλλοροούσα Δημοτική Αρχή μάλλον κάτι σημαίνει...”