Σε αθηναϊκά ΜΜΕ αναφέρθηκε: «Φέτος για πρώτη φορά αποκαλύφθηκε στην Κορινθία μνημειώδες ταφικό κτίσμα ελληνιστικών χρόνων κατά τα πρότυπα των μακεδονικών τάφων. Τα δε ευρήματα από το εξωτερικό και το εσωτερικό του παραπέμπουν ξεκάθαρα στη μακραίωνη χρήση του και σε λατρεία που συνδέεται με την ίαση». Τα παραπάνω αναφέρει σημερινή ανακοίνωση του ΥΠΠΟ σχετικά με τις εργασίες της συστηματικής αρχαιολογική έρευνας στο Χιλιομόδι Κορινθίας, στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος «Αρχαίας Τενέας», που ολοκληρώθηκαν τον Οκτώβριο του 2024.

Σύμφωνα με το ΥΠΠΟ, το ταφικό μνημείο έχει σχήμα ανισοσκελούς «Τ» σε κάτοψη και αποτελείται από δύο ενότητες, τον διάδρομο πρόσβασης διαστάσεων 2,80μ. × 1,20μ. και τον κυρίως ταφικό θάλαμο διαστάσεων 2,75μ. × 7.40μ. Ο ταφικός θάλαμος, ορθογώνιος σε κάτοψη, έχει προσανατολισμένο τον επιμήκη άξονά του Β-Ν, ενώ ο διάδρομος συναντά κάθετα τον ταφικό θάλαμο στο μέσον της ανατολικής μακράς πλευράς του. Η πρόσβαση στον ταφικό θάλαμο γίνεται από σχετικά στενό διάδρομο με κατεύθυνση Α-Δ, ο οποίος αποτελείται από ένα υπαίθριο τμήμα, που μπορεί να χαρακτηριστεί «δρόμος» και από ένα στεγασμένο τμήμα, μέρος της οριζόντιας οροφής του οποίου διατηρείται, ενώ η είσοδος στο εν λόγω τμήμα γίνεται μέσω θυραίου ανοίγματος, το οποίο βρέθηκε σφραγισμένο εξωτερικά με ορθογώνια καλυπτήρια πλάκα. Το ανώφλι του ανοίγματος διαμορφώνεται από ένα ορθογώνιο μέλος σε επανάχρηση.Unmute

Στον κυρίως θάλαμο εντοπίστηκαν μια μονολιθική σαρκοφάγος και άλλες πέντε ορθογώνιες κτιστές θήκες περιμετρικά των τοίχων: Σε δύο τάφους οι καλυπτήριες πλάκες βρέθηκαν εμφανώς παραβιασμένες, ενώ στους υπόλοιπους δεν εντοπίστηκε κάλυψη. Από το σύνολο των έξι τάφων, μόνον στη σαρκοφάγο διατηρούνταν σε ανατομική θέση η ταφή ενός ενήλικου ατόμου, πιθανότατα γυναίκας, ενώ στους υπόλοιπους τάφους το ανθρωπολογικό υλικό βρέθηκε διαταραγμένο. Αξιοσημείωτο είναι ότι εντός της σαρκοφάγου εντοπίστηκε μεγάλος αριθμός ζωικών οστών από μεγάλα και μικρά οικόσιτα ζώα και μεταξύ αυτών κέλυφος χελώνας. Πυκνό στρώμα με ζωικά οστά εντοπίστηκε τόσο στην επίχωση του μνημείου όσο και εντός του ταφικού θαλάμου, μαζί με αγγεία του 5ου και 6ου αι. μ. Χ. Φαίνεται πως το μνημείο χρησιμοποιήθηκε για ενταφιασμούς μέχρι και τον 4ο αι. μ.Χ. όταν και σφραγίστηκε και εν συνεχεία στην ύστερη ρωμαϊκή περίοδο παραβιάστηκε η στέγη, συλήθηκαν οι ταφές και χρησιμοποιήθηκε αποκλειστικά για περίδειπνα, σημειώνει η ανακοίνωση του ΥΠΠΟ.

Τα ευρήματα που προέκυψαν από το εσωτερικό του μνημείου και τους τάφους εντός αυτού είναι πλούσια και χρονολογούνται κυρίως στα ελληνιστικά και ρωμαϊκά χρόνια. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζουν χρυσό δαχτυλίδι με σφραγιδόλιθο από ημιπολύτιμο λίθο που απεικονίζει τον Απόλλωνα με θεραπευτικό όφι, δύο χρυσές δανάκες που αντιγράφουν νομισματικούς τύπους της ελληνιστικής εποχής της Σικυώνας, αναθηματικό πήλινο δάχτυλο, χρυσά φύλλα από στεφάνι, απόθεση μικκύλων αγγείων ελληνιστικών χρόνων, ασημένιο τετρόβολο Φιλίππου Γ΄ Αρριδαίου, σιδερένιες στλεγγίδες και σιδερένιο εγχειρίδιο, χάλκινα διακοσμητικά αντικείμενα, γυάλινες χάντρες, χάλκινα κοχλιάρια, ατρακτόσχημα και βολβόσχημα μυροδοχεία κ.ά. , προσθέτει η ανακοίνωση.

Ενδιαφέρον, ωστόσο, παρουσιάζει και ο χώρος εξωτερικά του μνημείου η ανασκαφή του οποίου δεν έχει ολοκληρωθεί. Ανατολικά της εισόδου του μνημείου εντοπίστηκε τμήμα λιθόστρωτης οδού με κατεύθυνση Β/Ν και με κλίση στα νότια, ενώ βόρεια του μνημείου αποκαλύφθηκε τμήμα περιβόλου 6,50μ. × 4,10μ. Στην επίχωση του χώρου που ορίζει ο περίβολος εντοπίστηκαν αναθήματα -ομοιώματα πήλινων δαχτύλων χεριού με οπή ανάρτησης καθώς και τμήμα από πήλινο ομοίωμα βραχίονα, ενδείξεις που συνιστούν χώρο ιδιαίτερης λατρείας που σχετίζεται με την ίαση. ‘Αλλωστε, μέσα και γύρω από το ταφικό μνημείο βρέθηκαν αρχιτεκτονικά μέλη, επίκρανο, τμήμα θωρακίου και τμήμα κορμού παραστάδας, όπως επίσης και μέλη από οριζόντιο γείσο που δεν αποκλείεται να αποτελούσαν μέρος μιας πιθανής ορατής ανωδομής του μνημείου, όπως ένας ταφικός ναΐσκος ή να προέρχονται από μικρότερα ταφικά μνημεία στον άμεσο περίγυρο του νεκροταφείου. Σε κάθε περίπτωση, η συνέχεια και ολοκλήρωση της ανασκαφής στον περιβάλλοντα χώρο του μνημείου, αναμένεται να αποσαφηνίσει την αρχική μορφή του συγκροτήματος στο οποίο συμπεριλαμβανόταν το μαυσωλείο, καθώς επίσης και τα χρονολογικά επεισόδια που σχετίζονται με αυτό, επισημαίνει μεταξύ άλλων η ανακοίνωση του ΥΠΠΟ.

Το πρόγραμμα της Αρχαίας Τενέας διεξάγεται με φορέα υλοποίησης τη Διεύθυνση Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων του Υπουργείου Πολιτισμού υπό τη Διεύθυνση της δρ. Ε. Κόρκα και υπεύθυνη αρχαιολόγο των ανασκαφών την Π. Ευαγγέλογλου, αρχαιολόγο της ΕΦΑ Κορινθίας. Υποστηρίζεται από διεπιστημονική ομάδα με υπεύθυνους το δρ. Κ. Λαγό νομισματολόγο, την Χρ. Παπαγεωργοπούλου ανθρωπολόγο καθηγήτρια του Δ.Π.Θ., και τον Α. Γεωργόπουλο, ομότιμο καθηγητή φωτογραμμετρίας του Ε.Μ.Π.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ”

Από τη μητρόπολη Κορίνθου αναφέρεται μεταξύ άλλων: «Με την δέουσα Εκκλησιαστική τάξη αλλά και με Βυζαντινή μεγαλοπρέπεια εορτάστηκε η Κυριακή της Ορθοδοξίας (9/3/2025) στον Καθεδρικό Ι. Ναό Του Αποστόλου Παύλου στην Κόρινθο. Την Πανηγυρική Θ. Λειτουργία τέλεσε, με την ευλογία του Σεβ. Μητροπολίτου μας κ. Διονυσίου, στην οποία και παρέστη συμπροσευχόμενος, ο Θεοφιλέστατος Πρωτοσύγκελλος της Ι. Μητροπόλεως μας Επίσκοπος Κεγχρεών κ. Αγάπιος

Τον Θείο λόγο κήρυξε ο Θεοφιλέστατος με αφορμή την ομολογία του Ναθαναήλ˙ «ῥαββί, σὺ εἶ ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ, σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ» (Ιω. α’, 50) και την διαβεβαίωσή Του από τον Ιησού «ἀπ᾿ ἄρτι ὄψεσθε τὸν οὐρανὸν ἀνεῳγότα, καὶ τοὺς ἀγγέλους τοῦ Θεοῦ ἀναβαίνοντας καὶ καταβαίνοντας ἐπὶ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου» (στιχ. 51), κάνοντας λόγο για την αλήθεια ότι ο Ιησούς είναι ο απεσταλμένος του Θεού, ο Μεσσίας, ο Λυτρωτής και Σωτήρας του ανθρωπίνου γένους. Σύμφωνα δε με τον Απ. Παύλο η Εκκλησία είναι το σώμα του Σωτήρος Χριστού, το ζωντανό Σώμα του ζώντος Θεανθρώπου. Αυτό δε σημαίνει, ότι η Εκκλησία είναι Αυτός ο Ίδιος ο Χριστός, ο Χριστός στο σώμα και μαζί με το σώμα Του. Ο Χριστός είναι η κεφαλή του σώματος της Εκκλησίας,

Στην συνέχεια πραγματοποιήθηκε γύρω από τον Ι. Ναό και εκτός του αυλείου χώρου, υπό τον παιανισμό της Φιλαρμονικής του Δήμου Κορινθίων και με τη συμμετοχή Στρατιωτικού Αγήματος της Σχολής Μηχανικού Λουτρακίου, η Ιερά Λιτάνευση των αγίων Εικόνων, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. Διονυσίου, ο οποίος και ετέλεσε στην συνέχεια μετά του αγίου Κεγχρεών κ. Αγαπίου το κατ’ έτος Μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως πάντων των κεκοιμημένων Αρχιερέων της Ιεράς Μητροπόλεώς μας, καθώς και των Ευεργετών αυτής.

Το απόγευμα στον ως άνω Ι. Ναό τελέσθηκε ο δεύτερος Κατανυκτικός Εσπερινός χοροστατούντος του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Κεγχρεών κ. Αγάπιου και παρόντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ. Διονυσίου.

Ομιλητής, σύμφωνα με το πρόγραμμα, είχε ορισθεί ο Εφημέριος του Καθεδρικού Ι. Ναού Απ. Παύλου Κορίνθου Αιδεσ. Πρωτ/ρος π. Αθανάσιος Κοντογιάννης, ο οποίος και ανέπτυξε το θέμα: «Η αναστήλωση των Ι. Εικόνων ως αφορμή για την προσωπική μας πνευματική αναστήλωση». Αναφέρθηκε με συντομία στο ιστορικό πλαίσιο της εορτής από την αρχή της εικονομαχικής έριδας μέχρι και το τέλος της με την αποφασιστική συμβολή της Αγίας Θεοδώρας της Αυγούστας. Επεσήμανε για ποιο λόγο ονομάστηκε η πρώτη Κυριακή των Νηστειών «Κυριακή της Ορθοδοξίας», λέγοντας ότι μέσα από τις Ιερές Εικόνες, που χαρακτηρίζονται ως «βίβλοι των αγραμμάτων», καθώς σε αυτές αποτυπώνεται παραστατικά η διδασκαλία της Εκκλησίας μας, εκφράζονται τα δόγματα της Εκκλησίας. Στην συνέχεια αναφέρθηκε στην εικόνα του Θεού, τον άνθρωπο που πλάσθηκε «κατ̉ εικόνα» επισημαίνοντας ότι, σύμφωνα με την Πατερική διδασκαλία, η «εικόνα του Θεού δεν βρίσκεται σε κάθε άτομο ξεχωριστά, αλλά στην ανθρώπινη φύση συνολικά. Αυτό σημαίνει ότι η εικόνα του Θεού στον άνθρωπο εκφράζεται μέσα από την κοινωνία και την ενότητα των ανθρώπων γι’ αυτό και στο πρόσωπο του κάθε συνανθρώπου μας βλέπουμε μία ακόμα εικόνα του Θεού».

Κλείνοντας ανέφερε ότι ζούμε σε μια εποχή όπου επικρατεί μια ιδιότυπη εικονομαχία. Μια εποχή όπου κυριαρχεί η έκπτωση του ανθρωπίνου προσώπου και της ανθρώπινης αξίας, η τραγική αμφισβήτηση αξιών και ιδανικών σε μια εποχή που χάνει την εικόνα του Θεού αλλά και την ανθρωπιά της. Για τον λόγο αυτό οφείλουμε και εμείς να παραμείνουμε εντός της Εκκλησίας, ώστε να διέλθουμε αυτό το Σαρακοστιανό όμορφο μονοπάτι με πνευματικό αγώνα, με ταπείνωση και μετάνοια, για να φτάσουμε στο τέλος μπροστά σε Εκείνον επάνω στον Σταυρό και να του πούμε με δάκρυα: «Εἰκών εἰμι, τῆς ἀῤῥήτου δόξης σου, εἰ καὶ στίγματα φέρω πταισμάτων· οἰκτείρησον τὸν σὸν πλάσμα Δέσποτα, καὶ καθάρισον σῇ εὐσπλαγχνίᾳ· καὶ τὴν ποθεινὴν πατρίδα παράσχου μοι, Παραδείσου πάλιν ποιῶν πολίτην με». Αμήν…»

“Η ανεξέλεγκτη τσιμεντοποίηση των ελληνικών ακτών απειλεί τα παράκτια οικοσυστήματα και επιτείνει τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής.

Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη, οι ακτές της Πελοποννήσου, συμπεριλαμβανομένου του Ναυπλίου, της Κορινθίας και της Καλαμάτας, βρίσκονται ανάμεσα στις πλέον επιβαρυμένες περιοχές με υψηλά ποσοστά αδιαπέραστων επιφανειών.

Κορινθία: Η επέκταση του μπετόν στα παράλια

Η Κορινθία, λόγω της εγγύτητάς της με την Αττική, παρουσιάζει εντατική ανάπτυξη παράκτιων υποδομών. Το φαινόμενο είναι ιδιαίτερα αισθητό στο Κιάτο, όπου οι αδιαπέραστες επιφάνειες ξεπερνούν το 20%. Η αυξημένη δόμηση ενισχύει τη διάβρωση των ακτών και αυξάνει τον κίνδυνο πλημμυρικών φαινομένων, ειδικά σε περιόδους έντονων καιρικών συνθηκών.

Η καταγραφή των δορυφορικών δεδομένων της υπηρεσίας Copernicus επιβεβαιώνει ότι οι αστικές επεκτάσεις στις παράκτιες ζώνες της Κορινθίας ακολουθούν μια σταθερά ανοδική πορεία, με σημαντικές επιπτώσεις τόσο στο περιβάλλον όσο και στις τοπικές κοινωνίες.

Οι κίνδυνοι της τσιμεντοποίησης και η κλιματική αλλαγή

Η τσιμεντοποίηση των ακτών εμποδίζει τις φυσικές διεργασίες απόθεσης φερτών υλικών, αυξάνοντας τη διάβρωση και μειώνοντας την ανθεκτικότητα των παράκτιων ζωνών στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Σύμφωνα με την έρευνα, σε περίπτωση ανόδου της στάθμης της θάλασσας κατά 50 εκατοστά έως το 2100, σημαντικό μέρος των αμμωδών παραλιών θα χαθεί, επηρεάζοντας τουριστικούς προορισμούς όπως το Ναύπλιο, η Καλαμάτα και το Κιάτο.

Επιπλέον, οι υποδομές που βρίσκονται κοντά στη θάλασσα, όπως ξενοδοχεία και δρόμοι, θα αντιμετωπίσουν αυξημένο κίνδυνο καταστροφών λόγω της ανόδου της στάθμης και των ισχυρών καταιγίδων (storm surges).

Προτάσεις για την αντιμετώπιση της κατάστασης

Ο καθηγητής Λαγαρίας προτείνει την αύξηση της ελάχιστης απόστασης δόμησης από τον αιγιαλό στα 100 μέτρα, σύμφωνα με το Πρωτόκολλο της Βαρκελώνης. «Μια τέτοια ρύθμιση θα προστατεύσει τις παράκτιες περιοχές για τις επόμενες γενιές και θα μειώσει τον κίνδυνο από την κλιματική αλλαγή», σημειώνει.

Η λήψη μέτρων για την αποτροπή της ανεξέλεγκτης τσιμεντοποίησης κρίνεται ζωτικής σημασίας, ιδιαίτερα σε περιοχές με υψηλή τουριστική κίνηση, όπως το Ναύπλιο, η Κορινθία και η Καλαμάτα. Η διατήρηση της φυσικής ακτογραμμής αποτελεί προτεραιότητα τόσο για την προστασία του περιβάλλοντος όσο και για τη διασφάλιση της οικονομικής βιωσιμότητας των τοπικών κοινοτήτων…”, αναφέρεται μεταξύ άλλων στο anagnostis.org