Ένα κείμενο για αθλητές και προπονητές από τον προπονητή του τμήματος κολύμβησης στον Ποσειδώνα Λουτρακίου Νίκο Στρατουδάκη

Το παρακάτω άρθρο είναι γραμμένο από τον προπονητή του τμήματος κολύμβησης στον Ποσειδώνα Λουτρακίου Νίκο Στρατουδάκη.

Αναφέρει ο Ν. Στρατουδάκης:

“Ένα κείμενο για αθλητές και προπονητές.

ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΠΟΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΩΣΤΗ ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΠΟΔΙΩΝ ΣΤΗΝ ΚΟΛΥΜΒΗΣΗ”

Το “πόδια”στο ελεύθερο, όταν μιλάμε για μεγάλες αποστάσεις, είναι ένα από τα πιο παρεξηγημένα μέρη του συγκεκριμένου στυλ. Οι περισσότεροι κολυμβητές πιστεύουν ότι είναι η μηχανή. Δεν είναι.

Στις μεγάλες απόστασεις, το πόδια συνεισφέρουν κάπου μεταξύ 10 και 15 τοις εκατό της συνολικής προώθησης. Τα χέρια κάνουν τα υπόλοιπα.

Αυτό που εκπλήσσει τους περισσότερους κολυμβητές (και προπονητές) είναι ότι λόγω της μεγάλης μυϊκής μάζας των ποδιών και της δυναμικής τους θα έπρεπε να βοηθούν περισσότερο. Αλλά αυτό δεν ισχύει….

Η συνεισφορά σε σχέση με την ενεργειακή δαπάνη είναι αντιστρόφως ανάλογη με αυτή των χεριών.

Και αυτό γιατί τα πόδια δεν έχουν σχήμα κουπιών. Παράγουν σχετικά μικρή ώθηση προς τα εμπρός σε σύγκριση με το μεταβολικό κόστος της κίνησής τους.

Αυτό όμως που προσφέρει είναι πολύ σημαντικό: σταθεροποιεί και να συνδέει. Αποτρέπει τα ισχία από το να βυθιστούν, διατηρεί την οριζόντια θέση του σώματος και παρέχει το απαραίτητο “timing” που συνδέει την κίνηση του βραχίονα με την περιστροφή του σώματος.

Το ” down kick ” σε κάθε πλευρά συμπίπτει με την είσοδο του αντίθετου χεριού στο νερό, δημιουργώντας τον συντονισμό του σώματος που διατηρεί την ισορροπία και σύνδεση στο σώμα.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι χτύπημα των ποδιών στο ελεύθερο πρέπει να εκπαιδεύεται με δύο τρόπους.

Ένα ταχυδυναμικο χτύπημα, μεγάλο, βαθύ και δυνατό πρέπει να είναι αποκλειστικά για μικρές αποστάσεις (sprint).

Στις μεγάλες απόστασεις ένα ρυθμικό και με ακριβή συγχρονισμό κοστίζει σχετικά λίγη ενέργεια, παραμένει εντός του προφίλ του σώματος αποφεύγει την αντίσταση και διατηρεί το χτύπημα συνδεδεμένο με όλο το σώμα.

Αυτό κάποιες φορές εκλαμβάνεται σαν λάθος ή αδυναμία. Αυτό είναι το θέμα …δεν είναι λάθος.

Είναι ο πιο έξυπνος τρόπος για τις μεγάλες αποστάσεις να κάνεις οικονομία στο ενεργειακό απόθεμα διατηρώντας υψηλό ρυθμό ταχύτητας για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.

Επίσης είναι και ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να έχεις και ένα πολύ δυνατό “τελείωμα” σε αγωνίσματα μεγάλων αποστάσεων”.