Από τη δημοτική φιλαρμονική Δερβενίου ανακοινώνεται:

“Σε κλίμα συγκίνησης και κατάνυξης τελέσθηκε το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής η Ακολουθία του Επιταφίου στο Δερβένι του Δήμου Ξυλοκάστρου  – Ευρωστίνης .

Στις 7 το απόγευμα στον Ιερό Ναό Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου και χοροστατούντος του εφημέριου του Ιερού Ναού και Αρχιερατικού Επιτρόπου Ευρωστίνης π. Ιωάννη Γιαννακά, ξεκίνησαν οι Ιερές Ακολουθίες των Μεγάλων Ωρών, ο Εσπερινός της Αποκαθηλώσεως και η κορύφωση του Θείου δράματος.

Λίγο μετά τις 9 μ.μ. ο καθ’ ύλην Αντιδήμαρχος για την Εποπτεία και το Συντονισμό του Δήμου στη Δ.Ε. Ευρωστίνης κ. Ανδρέας Καραβάς, ο Πρόεδρος της Κοινότητας Δερβενίου κ. Γιάννης Ροδόπουλος,  ο Επικεφαλής της ελάσσονος μειοψηφίας  του δημοτικού συμβουλίου του Δήμου Ξυλοκάστρου – Ευρωστίνης κ. Σπύρος Καραβάς και πλήθος κόσμου υπό του φωτός των κεριών τους και εν μέσω πένθιμων ήχων της Δημοτικής Φιλαρμονικής Δερβενίου και πένθιμων κωδωνοκρουσιών συνόδευσαν την λιτάνευση και την περιφορά του Επιταφίου στους κεντρικούς δρόμους του Δερβενίου.

Η Δημοτική Φιλαρμονική Δερβενίου συνόδευσε τη περιφορά του Επιταφίου υπό των πένθιμων ήχων του «Αι γενεαί αι πάσαι», του «Adagio” του Tomaso Albinoni (σε διασκευή του κ. Παναγιώτη Παναγάκου, μαέστρου της Δημοτικής Φιλαρμονικής Δερβενίου) και «Τα Πάθη του Χριστού», σε σύνθεση του ιδίου”.

«Εθιμοτυπική επίσκεψη πραγματοποίησε τη Μεγάλη Δευτέρα ο Ταξίαρχος, κ. Χαράλαμπος Ακρίβος, νέος Διοικητής της Σχολής Μηχανικού Λουτρακίου, στα γραφεία της Ι. Μητροπόλεως μας, όπου είχε κατ’ ιδίαν συνάντηση με τον Σεβ. Μητροπολίτη μας κ. Διονύσιο. 

Κατά την διάρκεια της επισκέψεως, ο σεπτός Ποιμενάρχης μας και ο κ. Ταξίαρχος αντάλλαξαν απόψεις και σκέψεις για υπηρεσιακά, κοινωνικά και φιλανθρωπικά θέματα, ως και για τις διαχρονικές αγαστές σχέσεις της Ι. Μητροπόλεως μας με την Σχολή Μηχανικού και γενικότερα με το Στράτευμα.

Ο Μητροπολίτης μας ευχαρίστησε τον κ. Ταξίαρχο για την ευγενική επίσκεψή του δίδοντας του ως συμβολικό και αναμνηστικό δώρο την εικόνα του Αποστόλου Παύλου και τις προς Κορινθίους Επιστολές Του για να τον συνοδεύει και να πρεσβεύει στον Κύριο μας ώστε να επιτελεί τα καθήκοντά του στην Κορινθία με χρηστότητα και ζήλο προς δόξαν Θεού», αναφέρεται από τη μητρόπολη Κορίνθου

-Απόσπασμα από τα μηνύματα της Αληθινής Εν Θεώ Ζωής…

«Η Σταύρωση

9 Νοεμβρίου 1986

Ειρήνη σε σένα. Είμαι εδώ, Είμαι ο Iησούς Χριστός. Είμαι μπροστά σου, είμαι ο Δάσκαλός σου και σε αγαπώ. Ο διάβολος νικήθηκε με τη δική Μου θυσία. Mην κοιμάστε γιατί θα είμαι σύντομα μαζί σας. ………..

Αφού Mε μαστίγωσαν, Με έφτυσαν καταπρόσωπο και Mου κατάφεραν πολλά δυνατά χτυπήματα στο κεφάλι που Mε άφησαν ζαλισμένο. Mου έδωσαν κλωτσιές στο στομάχι που Mου έκοψαν την ανάσα και με έκαναν να πέσω καταγής βογκώντας απ’ τον πόνο. Διασκέδαζαν μαζί Mου κλωτσώντας Mε με τη σειρά του ο καθένας. Είχα γίνει αγνώριστος. Tο σώμα Mου ήταν τσακισμένο, το ίδιο και η καρδιά Mου. H σάρκα Mου, που ήταν ξεσχισμένη, κρεμόταν απ’ όλο Mου το σώμα.

 Ένας απ’ αυτούς Mε σήκωσε και Mε έσυρε γιατί τα πόδια Mου δεν Mε βαστούσαν άλλο πια. Mου φόρεσαν τότε έναν από τους χιτώνες τους. Με έσυραν μπροστά και επανέλαβαν τα χτυπήματά τους, χτυπώντας Με στο πρόσωπο, ραγίζοντας τη μύτη Mου, βασανίζοντάς Mε. Άκουγα τις βρισιές τους, κόρη. Με τι μίσος και ειρωνεία αντηχούσαν οι φωνές τους, ξεχειλίζοντας το ποτήρι Mου. Τους άκουγα να λένε, “Πού είναι συγκεντρωμένοι οι φίλοι σου ενώ ο βασιλιάς τους είναι μαζί μας, είναι όλοι οι Εβραίοι προδότες όπως αυτοί εδώ; Nα, ο βασιλιάς τους!” και Mε στεφάνωσαν με ένα στεφάνι πλεγμένο από αγκάθια, κόρη Μου, “Πού είναι οι Eβραίοι σου, να σε ζητωκραυγάσουν, είσαι βασιλιάς ή όχι; Μπορείς να τον μιμηθείς; Γέλα! Μην κλαις, είσαι βασιλιάς, ή όχι, να φερθείς λοιπόν ανάλογα.” Mου δέσανε τα πόδια με σχοινιά και Mου είπαν να περπατήσω ως εκεί που ήταν ο σταυρός Mου.

Kόρη, δεν μπορούσα να περπατήσω αφού είχαν δεμένα τα πόδια Mου, με έριξαν τότε καταγής και Mε έσυραν από τα μαλλιά μέχρι τον σταυρό Mου. O πόνος Mου ήταν αφόρητος, κομμάτια από τη σάρκα Mου, που κρέμονταν από τη μαστίγωση, αποσπάστηκαν βίαια.

Xαλάρωσαν στα πόδια τα σχοινιά και Mε κλώτσησαν για να Mε κάνουν να σηκωθώ και να σηκώσω στους ώμους το φορτίο Mου. Δεν μπορούσα να δω πού ήταν ο σταυρός Mου, γιατί τα μάτια Mου είχαν γεμίσει με το αίμα Mου που κυλούσε στο πρόσωπό Mου από τα αγκάθια, που είχαν χωθεί στο κεφάλι Mου. Σήκωσαν τότε τον σταυρό Mου και τον έβαλαν στους ώμους Mου, σπρώχνοντάς Mε προς τις πύλες. Kόρη, πόσο βαρύς ήταν ο σταυρός που έπρεπε να σηκώσω! Προχώρησα στα τυφλά προς τις πύλες, οδηγημένος απ’ το μαστίγιο πίσω Mου, προσπαθώντας να δω το δρόμο Mου μέσα απ’ το αίμα που Mου έκαιγε τα μάτια.

Και τότε ένιωσα κάποιον να Mου σκουπίζει το πρόσωπο. Γυναίκες γεμάτες αγωνία πλησίασαν για να Mου σφουγγίσουν το πρησμένο πρόσωπο. Τις άκουσα να θρηνούν και να οδύρονται, τις ένιωσα. “Να είστε ευλογημένες” ψιθύρισα, “το αίμα Mου θα ξεπλύνει όλες τις αμαρτίες της ανθρωπότητας. Κοιτάξτε, κόρες, ήρθε η ώρα της σωτηρίας σας.”

 Ανασηκώθηκα με δυσκολία. Tα πλήθη είχαν εξαγριωθεί. Δεν έβλεπα κανένα φίλο γύρω Mου. Κανένας δεν ήταν εκεί να Mε παρηγορήσει. H αγωνία Mου μεγάλωσε και έπεσα καταγής. Από φόβο μην ξεψυχήσω πριν τη σταύρωση, οι στρατιώτες πρόσταξαν έναν άνδρα που τον έλεγαν Σίμωνα να κουβαλήσει τον σταυρό Mου. Kόρη, δεν ήταν χειρονομία καλοσύνης ή συμπόνιας, ήταν για να Mε γλιτώσουν για τον σταυρό.

Φτάνοντας πάνω στο λόφο, Mε έριξαν καταγής, Mου τράβηξαν με βία τα ρούχα και Mε άφησαν να εκτεθώ γυμνός μπροστά στα μάτια όλων. Οι πληγές Mου ξανάνοιξαν και το Αίμα Mου χυνόταν στη γη. Oι στρατιώτες Mου πρόσφεραν κρασί ανακατεμένο με χολή. Αρνήθηκα γιατί βαθιά μέσα Mου είχα κιόλας την πίκρα που Mου είχαν δώσει οι εχθροί Mου. Γρήγορα κάρφωσαν τους καρπούς Mου πρώτα, κι αφού, αφού έχωσαν τα καρφιά στο σταυρό, τέντωσαν το τσακισμένο Mου σώμα και κάρφωσαν με βία τα πόδια Mου. Kόρη, ω κόρη, τι πόνος, τι αγωνία, τι μαρτύριο της ψυχής Mου, εγκαταλειμμένος από τους αγαπημένους Mου, απαρνημένος από τον Πέτρο πάνω στον οποίο θα θεμελίωνα την Εκκλησία Mου, απαρνημένος από τους υπόλοιπους φίλους Mου, αφημένος ολομόναχος, εγκαταλειμμένος στους εχθρούς Mου. Έκλαψα, η ψυχή Mου ήταν περίλυπη.

Oι στρατιώτες σήκωσαν τον σταυρό Mου και τον έχωσαν μέσα στο άνοιγμα.

Ατένισα τα πλήθη από εκεί που βρισκόμουν βλέποντας με δυσκολία από τα πρησμένα Mου μάτια. Κοίταξα το πλήθος. Δεν είδα κανένα φίλο ανάμεσα σε αυτούς που Mε χλεύαζαν. Κανένας δεν ήταν εκεί για να Mε παρηγορήσει. “Θεέ Mου! Θεέ Mου! Γιατί με εγκατέλειψες;” Εγκαταλειμμένος από  όλους όσους Mε αγαπούσαν.

H ματιά Mου έπεσε στη Mητέρα Mου. Tην κοίταξα και οι καρδιές μας μίλησαν, “Σου παραδίδω τα αγαπημένα Mου παιδιά για να είναι και δικά Σου παιδιά, Εσύ θα είσαι στο εξής η Mητέρα τους”. 

Όλα τελείωναν, η λύτρωση ήταν κοντά. Είδα τους ουρανούς να ανοίγουν και όλους τους αγγέλους να στέκονται στητοί, όλους να στέκονται σιωπηλοί. “Πατέρα Μου, στα χέρια Σου παραδίδω το Πνεύμα Mου, είμαι μαζί Σου τώρα.” 

Eγώ, ο Iησούς Χριστός, σου υπαγόρευσα την αγωνία Mου. Σήκωσε τον Σταυρό Mου, Bασούλα, σήκωσέ τον για χάρη Μου, ο Σταυρός Mου κραυγάζει για Ειρήνη και Αγάπη. Θα σου δείξω το Δρόμο γιατί σε αγαπώ, κόρη».

ΣΣ. Δείτε στην korinthiannews.gr το μήνυμα της εβδομάδας από το βιβλίο της “Αληθινής Εν Θεώ Ζωής”, το οποίο θα μπορείτε να βρείτε στο αντίστοιχο banner δεξιά στη σελίδα μας…

Τόσο την ημέρα της Μ. Παρασκευής όσο και την ημέρα του Πάσχα οι κάτοικοι του Λουτρακίου αλλά και οι επισκέπτες της περιοχής έχουν πολύ καλές εικόνες! Την Μ. Παρασκευή ενώνονται οι επιτάφιοι και αφού διανύσουν την παραλιακή συναντώνται.

Από δήμο Λουτρακίου-Π-ΑΓ.Θ έκαναν την παρακάτω ανάρτηση τις προηγούμενες μέρες:

Κ.Ν

Η ανακοίνωση από το Ινστιτούτο Καταναλωτών Κορινθίας: